SpiritWijs
Persoonlijke ontwikkeling en spirituele groei

 
 

SpiritWijs

Zo zwevend
op de moedersteen
wijst een rots sierlijk
in de vrije ruimte.

En haar holte
doet ons onverwacht
uitzien naar
een verborgen horizon.

Zou zo ook
een holte uitgesleten
in de zachte tijd
van het leven
een belofte fluisteren…

Mag het nieuwe jaar
een belofte in zich dragen,
een gedragen worden
met kracht en lichtheid.


SpiritWijs: op een eigen wijze is ieder mens bewogen door een vorm van spiritualiteit en verlangt ernaar dit tastbaar te maken in het dagelijks leven.

In de uiting van de spirituele beleving valt in deze tijd een verschuiving te constateren. Mensen zijn zoekende naar de verwoording van een innerlijke verlangen die voortkomt uit een bewogenheid waar moeilijk woorden aan te geven is.

Spiritualiteit: lezingen en bezinningsdagen 2012
Wijsheid:  bezinningsdagen in Groot-Brittannië
Innerlijkheid: stilteweek in Andalusië (Spanje)
Geestelijke begeleiding:  persoonlijke begeleiding

In de christelijke mystieke traditie is door vele Godzoekers over een onuitsprekelijke verlangen geschreven. Een van deze mystici is Julianne van Norwich. In de veertiende eeuw schreef zij over de liefde van God die we in onszelf kunnen ontdekken:

De mens loopt rechtop. Het voedsel dat ons lichaam nodig heeft wordt erin besloten als in een prachtige beurs. Op het moment van de behoefte wordt deze in alle eerbaarheid geopend en weer gesloten. Dat God het is die dit bewerkt, wordt getoond waar God zegt dat God tot ons afdaalt tot in de laagste regionen van onze behoefte. God kent immers geen minachting voor wat God schiep en beschouwt het niet als beneden Gods waardigheid ons, uit liefde voor de ziel die God schiep naar Gods gelijkenis, te dienen in de meest nederige van onze lichaamsfuncties. Want zoals het lichaam met kleren omkleed is, de spieren met huid, de beenderen met spieren, het hart met de ribben, zo zijn wij, ziel en lichaam, omkleed met en omsloten in de goedheid van God. Ja inniger zelfs, want al het andere verdwijnt en teert weg, maar de goedheid van God blijft altijd gaaf behouden en is ons onvergelijkbaar meer nabij.

Zo zag ik dat de Godskennis vlotter en gemakkelijker in ons bereik ligt dan de kennis van onze eigen ziel. Die is immers zo diep in God gegrond en wordt er gekoesterd als een schat, dat we haar niet kunnen leren kennen zonder voorafgaande kennis van God, haar Schepper met wie zij één is. Toch zag ik dat er in ons, vanuit de volheid van onze natuur, een spontaan verlangen huist, dat wijs is en rechtmatig, naar kennis van de eigen ziel. En we leren haar zoeken waar zij te vinden is, namelijk in God. Geleid door de genade van de heilige Geest, zullen we ze beide leren kennen in één. Of wij nu bewogen worden tot Godskennis of tot kennis van onze eigen ziel, beide motieven zijn goed en correct.