Wat we werkelijk zoeken, is niet wat we buiten onszelf vinden,
maar datgene wat diep in onszelf is.

Eckhart

Oorspronkelijk luisteren

Oorspronkelijk luisteren is een houding van aandacht, stilte en ontvankelijkheid, waarin jij in jouw eigenheid kunt verschijnen. Ieder mens draagt een eigen manier van luisteren in zich, gevormd door de ervaringen, verlangens en wonden van het eigen levensverhaal. De bezinningsdagen bieden een contemplatief en reflectief leerproces waarin jij jouw eigen luisterhouding kunt ontdekken en verdiepen. Vanuit stilte, autobiografische reflectie en mystagogische begeleiding leer je luisteren naar jezelf, naar de ander en naar de diepere bewegingen van het leven. Hoe dieper jij jouw eigen luisterwijze leert kennen, hoe vrijer jij aanwezig kunt zijn bij het mysterie in de ander.

Mystagogisch luisteren

Mystagogisch luisteren leeft vanuit het besef dat ieder mens een diep mysterie in zich draagt, van waaruit innerlijke omvorming zich ontvouwt. De begeleider begeleidt — leidt niet. Luisteren is meer dan het horen van woorden. Het is een luisteren naar innerlijke omvormingsprocessen — naar gevoelens, verlangens en de diepere dynamiek die in het verhaal van een mens verborgen ligt. Je schept ruimte zodat de ander zijn of haar eigen innerlijke weten kan ontdekken, door de woorden en gevoelens van de ander te laten resoneren in een open innerlijke ruimte.

Dit vraagt innerlijke stilte en vertraging, vertrouwen in het mysterie in de ander, en openheid voor het niet-weten en het ongekende. In die openheid ontstaat ruimte voor het onbekende dat zich wil tonen — en leer je vertrouwen op een diepere bron van luisteren, in jezelf en in de ander.

Dagritme en werkvormen

De bezinningsdagen vinden plaats in een kloosteromgeving. Het ritme van het klooster — ochtend- en avondvieringen in de kapel, maaltijden in stilte — draagt van nature bij aan het naar binnen keren. De stilte is een adempauze: ruimte waarin je ervaring kan doorwerken.

De dagen worden gedragen door mystieke tekstlezing van Julianne van Norwich en Juan de la Cruz. Julianne schrijft: God is de grond waarin onze ziel geworteld is. Juan de la Cruz beschrijft hoe niet-weten geen verlies is maar juist de weg van innerlijke groei. Deze teksten worden contemplatief gelezen — als spiegel voor de eigen ervaring.

Naast contemplatief lezen zijn er creatieve en symbolische werkvormen. Autobiografisch schrijven nodigt uit om te luisteren naar wat jouw eigen levensverhaal je wil zeggen. Je wandelt door het labyrint en creëert een persoonlijk symbool voor jouw verlangen naar eigenheid. In het oefenen in luisteren en begeleiden leer je aanwezig zijn bij het innerlijke proces van een ander — zonder analyseren, zonder sturen, vanuit stilte en vertrouwen op het proces.

Voorbereiding

Ter voorbereiding lees je enkele korte artikelen van mijn hand: enkele persoonlijke reflecties op luisteren en autobiografie. Ze begeleiden je in het oorspronkelijke en mystagogische luisteren die de dagen dragen. Zo kom je al enigszins thuis in de sfeer van de dagen, nog vóór je aankomt.

Daarnaast schrijf je een autobiografische verkenning (1500 woorden). Beschrijf een belangrijke tijdspanne in je leven waarin je dichter bij jezelf bent gekomen — of juist verder weg. Wat waren de omstandigheden die deze periode kenmerken? Wat waren jouw gevoelens hierbij? Wat heb je over jezelf ontdekt? Hoe heb je vertrouwen gevonden of verloren? Wat je schrijft blijft vertrouwelijk en ondersteunt jouw persoonlijke proces tijdens de dagen.