Als je jouw innerlijkheid verkent
en je toevertrouwt aan haar mysterie,
zullen jouw relaties met anderen
een nieuwe warmte, avontuurlijkheid en verwondering krijgen.

Anam Cara — zielsbeminde — is een woord uit de Keltische natuurmystiek dat het diepste verlangen van ieder mens aanraakt: werkelijk gezien en gehoord te worden, voorbij woorden, in de diepte van de ziel. In die stilte mag je levensverhaal vanuit een liefdevolle oorspronkelijkheid beluisterd worden.

Geïnspireerd door het boek Anam Cara van John O’Donohue verkennen we in deze bezinningsdagen hoe het leven zich ontvouwt wanneer je je toevertrouwt aan het mysterie in jouw innerlijkheid. De Keltische spiritualiteit ziet de natuur, het lichaam, stilte, alleen-zijn en vriendschap als zielsruimten waar het mysterie zich toont. De natuur leert ons een zachte en ontvankelijke grondhouding.

Tijdens deze dagen word je uitgenodigd om te verblijven, te luisteren en te ontvangen. Er wordt niets van je verwacht. Geen kennis, geen ervaring, geen afgerond zelfbeeld. Je mag binnenstappen zoals je bent.

Het mysterie van de natuur

De natuur is als een spiegel van de ziel. Het landschap, de cirkelvormige beweging van de tijd en de ritmes van groei en verval herinneren eraan dat het leven gedragen wordt door een groter mysterie. Onder de aarde, waar het donker is, begint de zaailing te ontkiemen. De duisternis hoort erbij — zij is niet het tegenovergestelde van leven, maar de bedding ervan.

Door verwondering, stilte en aandacht kan een diepere verbondenheid ontstaan met jezelf, met anderen en met het mysterie van het leven. Er is ruimte wanneer je leert luisteren naar het alledaagse in verwondering en openheid. Niet alles hoeft begrepen of opgelost te worden.

Stilte, woorden, creativiteit en ontmoeting

De dagen bewegen in een ritme van stilte, lezen, gedeelde reflectie en creativiteit. We lezen samen passages uit Anam Cara en laten de woorden in stilte resoneren met ons eigen levensverhaal. Daarna volgt een uitwisseling waarin ieder kan delen hoe de woorden je hebben geraakt. Het aandachtig beluisteren van elkaars ervaringen kan nieuwe inzichten brengen in het verstaan van het eigen leven. In een sfeer van vertrouwen en openheid kan zo’n ontmoeting leiden tot verbondenheid en een dieper besef van wie jij ten diepste bent.

Je geraaktheid geef je verder vorm in een creatieve uiting — met wol, klei, kleur, papier, edelsteentjes of wat je vindt in de natuur. Laat je verwonderen in wat er mag ontstaan.

Er is stille tijd voor jezelf: om te wandelen in de kloostertuin, te rusten, een kaarsje aan te steken in de kapel.

De dagen

Donderdagavond — We lezen over Anam Cara: anam betekent ziel, cara betekent beminde.
Kun jij je eigen zielsbeminde worden? Kun je jezelf met zoveel zachtheid ontvangen dat ook het verborgene gezien mag worden?

Vrijdagochtend — Het Ierse landschap als spiegel van de Keltische mystieke weg naar binnen.
We staan stil bij het naderen van het mysterie, bij schaduw en licht, bij dat wat verborgen en heilig is.

Vrijdagmiddag — De heiligheid van het lichaam als de plek waarin wij op aarde wonen.
De verwondering over onze zintuigen brengt ons in een diepere laag van ervaren, waarin we liefdevol leren zien en luisteren — voorbij de oppervlakkigheid.

Zaterdagochtend — De buigzaamheid van het koren als beeld voor innerlijke zachtheid.
Het nodigt uit om in vriendschap met onszelf en anderen om te gaan. Waar overtuigingen soms verharden, openen we de vraag: wat is er nodig om met een open blik het mysterie in ieder mens te ontmoeten?

Zaterdagmiddag — Het zachte licht waarin ruimte is voor schaduw en het verborgene.
Ook het pijnlijke mag daarin bestaan. Want juist in onze pijn ligt een mysterie besloten dat diep bij ons hoort.

Zondagochtend — De zegening van het ouder worden.
Een tijd van oogsten: van het ontvangen van wijsheid die is gegroeid uit levenservaring. 

Het ritme van het klooster draagt je. Alle maaltijden zijn vegetarisch en in stilte. Iedereen is welkom.

Hieronder kun je een gebed en zegen uit Anam Cara lezen en beluisteren.