Leegte als ontvankelijke levenshouding

In zeven maandelijkse bijeenkomsten verkennen we mystieke levenshoudingen die ruimte geven om vrijer en echter te leven in relatie tot onszelf, tot anderen en tot het mysterie van het leven. Het overkoepelende thema is Leegte als ontvankelijke levenshouding. Het gaat om een innerlijke ruimte waarin wij minder vasthouden aan wat wij denken te weten. In die ruimte kunnen wij onszelf en de ander ontvangen. Wij leren luisteren naar wat ons van binnen beweegt, naar liefde, stilte, vertrouwen en niet-weten. Zo kan leegte een innerlijke levenshouding worden.

De zeven thema’s komen uit verschillende spirituele tradities: taoisme, hindoeisme, boeddhisme, sikhisme, Ubuntu en christendom. Elke traditie spreekt op een eigen manier over leegte, ontvankelijkheid en omvorming. Samen laten zij zien dat een mystieke levenshouding van alle tijden is. Ze is de oorsprong van originele ideeën over mens-zijn, leiderschap, begeleiding geven, ecologie en samenleven.

We laten ons inspireren door vrouwen en mannen die vanuit deze oorspronkelijkheid hebben geleefd en over hun ervaring schreven. Aan hun woorden leren we een bewustwording van innerlijke bewogenheid — die ons een eigen unieke weg laat volgen om onszelf tot uiting te brengen in de samenleving. Innerlijke bewogenheid heeft vele namen. We voelen haar als compassie, ervaren haar in het aandachtige wachten, ze maakt ons doorschijnend voor de liefde. Ten diepste is ze een mysterie dat ons begeleidt op onze levensweg.

Je leert je eigen ervaring en die van anderen te verstaan vanuit de mystagogie. Mystagogie betekent letterlijk: begeleiding (agogie) ontvangen vanuit ons mysterie (mysta). Het gaat om een aandachtig luisteren naar de dieptedimensie van ons bestaan. Ons mysterie nodigt uit om stil te worden bij onze eigen ervaring. Wat raakt mij? Wat opent zich? Waar word ik bewogen? Waar word ik gevraagd los te laten, te vertrouwen, of liefdevoller aanwezig te zijn? In de ontmoeting met mystieke teksten, met stilte en met elkaar oefenen we een ontvankelijke houding. We luisteren naar de innerlijke bron die in ieder mens anders benoemd en beleefd kan worden, maar die ons telkens uitnodigt tot liefdevolle omvorming.